De ontmoeting

Zalig is het slenteren met de eerste voorjaarszon langs de terrasjes in het Gentse centrum. Kijkend naar alle mensen die sinds lange tijd niet meer zo uitgelaten waren, met een glimlach genietend van het mooie weer. Plots hoorde ik mijn naam roepen. Ik draaide mij om en zag niet onmiddellijk wie mij riep. "Robin, Rob, dat is lang geleden!" Het was Maarten, een vriend bij wie ik in de klas zat in het middelbaar. Hij was nog geen haar veranderd. Slank, misschien iets verzwaard, maar zijn bruine, golvende haar had hij nog altijd. Maarten vroeg: "Hoe gaat het nog met jou? Blij jou te zien, je ziet er goed uit. Heb je zin om samen iets te drinken? Ik ben hier met mijn vrouw, we zitten daar op het terras."

Ik was juist van plan om mij ergens neer te strijken om te genieten van een fris glas witte wijn, dus ik nam zijn voorstel met plezier aan. Bij hun tafeltje stelde hij mij voor aan zijn vrouw Caro, een slanke blonde, modebewust gekleed. Ze droeg een losse, gebroken witte trui met een diepe V-hals, waar ik een glimp van haar zwarte kanten bh kon opvangen. Ze droeg een kort zwart rokje met daaronder zwarte nylons met grote ruiten en korte zwarte botjes. Ik schatte haar ergens achteraan in de veertig.

Het gesprek liep al vlug vlot. Ik vertelde eerst wat over mezelf; onder andere dat ik sinds een jaar gescheiden was en alleen op een appartement buiten de stad woonde, vanwege de dure prijzen in het Gentse. En dat ik in de reclamewereld werkte. Daarna ging het gesprek over naar onze jeugdjaren en de streken die we uithaalden. Caro lachte regelmatig om onze verhalen van vroeger. Op een bepaald moment vertelde Maarten hoe wij bij hem thuis samen in de seksboekjes keken die zijn ouders hadden verstopt in een reiskoffer boven op de kleerkast. Maarten had die toevallig ontdekt toen hij zijn sigaretten daar wilde verstoppen. Sindsdien was dit regelmatig onze geliefkoosde bezigheid.

Op een bepaald moment vroeg Caro met veel interesse: "Was dat alles wat jullie deden met die boekjes?" Maarten antwoordde zonder scrupules: "Nee hoor, wij speelden regelmatig met onszelf," zei hij lachend. Waarop Caro zeer geïnteresseerd vroeg: "En niets meer?" Ik schrok even toen Maarten vertelde dat wij elkaar regelmatig een beetje hielpen. Blijkbaar hadden ze voor elkaar op dat gebied zeker geen geheimen. Het was wel een beetje gênant.

De namiddag vloog voorbij. We namen afscheid en spraken af om elkaar zeker terug te zien. Op mijn gemak vertrok ik richting huis, denkend aan de leuke namiddag, toen er plots op mijn schouder werd getikt. Het was Maarten. "Heb je zin om mee te gaan naar ons appartement? We kunnen samen iets eten. Caro maakt vanavond spaghetti klaar, een persoon meer maakt het verschil niet. Wij wonen hier maar tien minuten vandaan." Ik stemde in; het leek me gezellig en we waren zeker nog niet uitverteld.

Iets later waren we op het appartement. Het was een gezellige, modern en strak ingerichte flat. Bleke muren met grote kaders met sensuele foto’s, donkere strakke kasten en een grote driepersoonszetel in gebroken wit leer, met daartegenover twee grote, diepe relaxzetels in hetzelfde materiaal en dezelfde kleur.

De avond deed zijn intrede. Caro stak hier en daar wat sfeerverlichting aan. Ze sprak Maarten met een glimlach aan: "Schenk alvast een aperitiefje in, ik ontdoe mij van mijn nylons, ze irriteren mij." Maarten schonk een glas cava voor ons in en zette wat versnaperingen klaar. Hij kwam naast mij zitten in de grote zetel en de leuke babbel over vroeger ging verder.

Caro kwam erbij zitten in de eenpersoonszetel recht tegenover ons en knipoogde naar Maarten. "Ik begin zo dadelijk aan de spaghetti, maar laat ons eerst klinken op het blije weerzien van twee goede vrienden." Toen ze zich vooroverboog om te klinken, keek ik naar haar mooie benen en kreeg ik de indruk dat ze ook geen slipje meer droeg onder haar korte rokje. Daar was ik echter totaal niet zeker van.

Maarten, die naast mij zat, stond op en ging op de leuning van haar zetel zitten. Terwijl wij verder over koetjes en kalfjes spraken, zag ik hoe hij met zijn vingertoppen zachtjes de binnenkant van haar knieën streelde. Ik voelde dat Maarten opgewonden raakte, en hij niet alleen. Ik zag haar ogen lichtjes twinkelen. Maarten kreeg zelfs een kleur op zijn gezicht. Ik dacht bij mezelf: wat een paar glaasjes cava al niet kunnen doen.

Toen vroeg Maarten zachtjes aan Caro: "Heb jij je slipje uitgedaan? Ben je geil?" Ze knikte met vragende ogen. Maarten keek mij aan: "Rob, wat vind jij van haar? Vind je haar aantrekkelijk?" Maarten sprak opgewonden, met een kleine trilling in zijn stem. "Wil jij haar strelen?" Het voelde dubbel; ik voelde de zwelling in mijn broek opkomen, maar ook de twijfel. Het was tenslotte de vrouw van mijn vriend. Ik keek haar aan en ze opende haar benen iets meer. Haar geschoren, gladde vulva was nu goed te zien. De twijfel smolt weg als sneeuw voor de zon. Beiden keken mij ongelooflijk geil aan. Caro streelde ondertussen de bult in Maartens broek.

Ik stond op en ging rustig aan de andere kant van Caro’s zetel op de leuning zitten. Ik begon haar zachtjes te strelen. Al vlug voelde ik haar handen aan mijn kruis. Maarten en ik openden onze broeken en lieten ons speeltje van dichtbij aanschouwen. Maartens handen en de mijne kwamen elkaar daar beneden bij haar spleetje regelmatig tegen. Caro lag met haar hoofd achterover en we hoorden haar af en toe zachtjes kreunen. Ondertussen lagen onze kleren verspreid over de grond.

"Deze piemel heb ik nog gezien," zei Maarten, terwijl hij hem zachtjes begon te strelen. Terwijl Maarten mij vertroetelde, streelde Caro met haar tong mijn eikel en begon er met volle overgave aan te zuigen. Maarten beet af en toe zachtjes in mijn tepels; wat een genot. Met mijn hand zocht ik Maartens lid en masseerde hem zachtjes, terwijl hij Caro’s spleetje vol overgave likte. We genoten alle drie ten volle. De ene keer nam hij haar langs achteren, de andere keer bereed Caro mij. We wisselden elkaar af en lieten haar genieten. Tot slot hebben we haar met z'n tweeën tegelijk genomen. Zalig was het. Voldaan en uitgeblust vielen we met z'n drieën in de zetel.

Caro vroeg: "Maarten, is dit voor herhaling vatbaar?"

"Zeker en vast, en jij Caro?"

"Ik heb er echt van genoten, dit mag gerust nog eens gebeuren." Ik was het daar roerend mee eens.

De avond eindigde uiteindelijk toch nog met een lekkere pasta en een glas wijn. Tijdens het eten biechtte ze op dat ze dit vooraf hadden besproken: "Als de gelegenheid zich voordoet, laat ik zien of ik er zin in heb." Caro zei: "We hadden afgesproken dat ik zonder slipje zou binnenkomen als ik het zag zitten, en als Maarten het ook zag zitten, zou hij de binnenkant van mijn knieën strelen."

Deze dag zal zeker in mijn geheugen gegrift blijven. We hebben elkaar daarna nog op regelmatige basis gezien en als het paste, deden we het opnieuw.

Ondertussen heb ik een nieuwe vriendin. Ik heb haar verteld wat ik toen heb meegemaakt en het leek haar wel te interesseren. We hebben daarover ongeveer dezelfde afspraken gemaakt. Met ons vieren is het er nog niet van gekomen, maar wie weet... Ik laat het jullie zeker weten.

Rob